Mijn werkwijze

De therapie start met een intake gesprek, bij voorkeur met beide ouders. Je kind is niet bij dit gesprek. Zo kun je als ouders vrijuit praten over je kind en de problemen, zonder dat je kind zich beledigd of verraden voelt. De aanmeldingsklacht, de klacht waar je je als ouders zorgen om maakt, is het startpunt van waaruit ik vertrek. Het ‘verhaal’ over die persoonlijke wereld van je kind geeft mij de informatie die nodig is om je kind te helpen.

Na de intake zie ik jullie kind.
Kinderen geven op hun eigen-wijze aan op welke manier ze het beste geholpen kunnen worden. Soms met praten of op de typische kindermanier; al spelend en babbelend over het dagelijkse leven. Het kan een drukke boel zijn in de therapieruimte. Kinderen spelen ziekenhuisje, ze verzorgen zielige knuffels, ze bouwen met de bank, stoelen en kleden hun eigen huizen en dat voelt fijn. Ze rennen en gillen met zwaarden in verkleedkleren door de kamer op zoek naar de vijand. Ze schieten met geweren en verstoppen zich onder de tafel, achter de bank of in de kast. Soms is het ook heel stil in de kamer en wordt er rustig geknutseld, een gesprek gehouden of een oefening gedaan om je eigen kracht opnieuw te voelen of om lekker te ontspannen.

Het is de taak van mij, als therapeut, om de ‘taal’ van ieder kind te leren en alles wat ik zie, hoor en beleef te ‘vertalen’. Zij kunnen daarbij zichzelf zijn. Ik ga aan het werk om te begrijpen wat ze bedoelen en spelenderwijs laat ik het kind ervaren wat er aan de hand is en ondersteun je kind in het vinden van passende oplossingen. Het aardige is dat kinderen de beste therapeuten blijken te zijn. Ze zijn deskundig ten aanzien van zichzelf, alleen… ze weten het vaak zelf nog niet.

Na vijf sessies is het tweede oudergesprek en deel ik mijn bevindingen met jullie en bespreken we het vervolg van de therapie.

Informatie voor kinderen
Informatie voor ouders
 
Het Kinderbrein kinderpsychiater hersenwetenschapper Bruce Perry